Z dniem 1 stycznia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 5 grudnia 2014 r. o Karcie Dużej Rodziny. Karta Dużej Rodziny („Karta”) przysługuje członkom rodzin wielodzietnych, czyli takich, w których na utrzymaniu rodzica (rodziców) pozostaje co najmniej troje dzieci (i) do ukończenia 18 roku życia, (ii) do ukończenia 25 roku życia - w przypadku gdy dziecko uczy się w szkole lub w szkole wyższej lub (iii) bez ograniczeń czasowych, w przypadku orzeczenia u dziecka niepełnosprawności w stopniu umiarkowanym albo znacznym. Członkami rodziny wielodzietnej są rodzic (rodzice), małżonek rodzica i dzieci.
W Kodeksie Prawa Kanonicznego z 1983 r. przy można znaleźć kanony, zawierające sformułowania „zalecane” bądź „zobowiązanie”. Dzięki takiemu połączeniu wyraźnie widać, iż w KPK spotykają się dwie dziedziny: moralna i prawna. Oznacza to, że skoro istnieje jakiś obowiązek w KPK, to na płaszczyźnie moralnej wypełnienie jego może okazać się jednak niewystarczające. Można pozwolić sobie nawet na stwierdzenie, iż KPK podaje i reguluje pewne minimum, ale też przez to zachowuje swój prawny charakter. Powyższy wniosek ukażemy na kilku przykładach.
Podziału majątku wspólnego małżonków dokonać można zarówno w trakcie rozwodu, jak i po jego zakończeniu. Zgodnie z przepisami Kodeksu Rodzinnego i Opiekuńczego, na wniosek jednej ze stron, sąd może orzec o kwestii podziału majątku wspólnego już w wyroku orzekającym rozwód, o ile przeprowadzenie podziału nie spowoduje nadmiernych trudności i zwłoki w postępowaniu. Co do zasady, przy podziale majątku wspólnego uwzględnia się stan majątku z chwili zniesienia współwłasności, a wartość tego majątku z chwili orzekania.